Kent de adviserende ambtenaar van de Raad van State of minister Patrick Dewael de familie Osmani uit Hoboken? Allicht niet. Anders zouden ze hun hart meer laten spreken hebben dan de koude letter van de wet. De familie Osmani, afkomstig uit Kosovo, verblijft al meer dan acht jaar in België en de beide kinderen zijn er geboren. Nu worden ze sinds 4 mei bedreigd met uitwijzing.
Hoboken, juni 2007, in een van de appartementen woont het gezin Osmani
Ontbijt, Anisa en haar moeder vooraan op de foto, Andi en Isa achteraan. Hier spreekt men Nederlands. Zoals alle kinderen eten zij graag boterhammen met choco of confituur en houden ze van spelen.
Andi gaat naar het laatste kleuterklasje.. Anisa is net twee geworden en is ongeduldig om volgend jaar ook naar de kleuterschool te mogen gaan. Zij zijn beiden voor volgend jaar ingeschreven.
Anisa is een lief, rustig kind. Ze krijgt net als Andi veel aandacht
Lekkere straffe en zoete koffie
'Mensen zonder papieren' het is een cynische omschrijving. De papierberg van de familie Osmani is aanzienlijk.
Er is constant bezoek van buren en vrienden.
Nazmyje begint te koken, pita's. Zonder vragen heeft ze voor mij ook een portie gemaakt. Dit is een gastvrijheid die ik bij ons niet ken.
Nazmyje rolt het deeg uit op het plastiek tafelkleed. Ze strooit er prei op en rolt het op. Dan gaat het op een bakplaat in de oven. Goedkoop en heel lekker.
Anna en haar man, zijn vrienden van het eerste uur. Ze is meter van Andi en heeft bij de geboorte de navelstreng van Anisa doorgeknipt.
Tijd voor het middagdutje.
De familie Osmani is anders volledig geïntegreerd in onze gemeenschap. Ze spreekt Nederlands, de kinderen gaan hier naar school, de familie had een legale verblijfsvergunning en hoopte hier op een nieuwe toekomst na alle ellende die ze ondervonden hadden tijdens de burgeroorlog in Kosovo. En nu zouden ze terug moeten naar een land, waar ze opnieuw – en ditmaal met kinderen – aan dezelfde ellende zullen blootgesteld worden. Want in principe is Kosovo nu veilig. Maar wat betekent dit concreet voor deze familie? Intrekken bij familie die het moet redden met de opbrengst van hun stukje grond en af en toe een klusje. Familie waar ze in het beste geval in één kamer met het ganse gezin hun intrek zullen moeten nemen.
Trok de familie Osmani naar België uit economische redenen? Aanvankelijk wellicht niet, want Isa, de vader, komt gewond in België aan en wanneer Dewael de asielzoekers wilde paaien met 5000 Euro om naar hun land terug te keren, wilde de familie op dit voorstel wel ingaan, maar toen werd het de moeder verboden om het vliegtuig te nemen omdat ze zwanger was van haar zoontje, dat enkele weken later hier in België werd geboren. Dus de familie bleef hier.
Minister Dewael liet in 2006 via de pers weten dat er een mogelijkheid bestond om de toestand van die mensen die onredelijk lang moesten wachten op een antwoord in hun asielprocedure zou geregulariseerd worden. Is acht jaar tekort om onredelijk te zijn? Of waar ligt dan de grens?
De Hobokense gemeenschap pikt deze willekeur niet langer. De gemeenschap beschouwt de familie Osmani als geïntegreerd en wijst met klem de mogelijke uitwijzing van de familie af. De gemeenschap wil dat de kinderen hier verder kunnen opgroeien en dat de familie het recht krijgt om verder haar toekomst hier uit te bouwen en mee te helpen aan de ontwikkeling van onze maatschappij. Dit wil niet zeggen dat we elke economische vluchteling moeten opvangen, want we realiseren ons dat België niet alle vluchtelingproblemen kan oplossen en dat er verschillende soorten vluchtelingen zijn.
Wel stelt de Hobokense gemeeenschap zich de vraag of de familie Osmani voor de tweede maal het slachtoffer moet worden van koele, politieke beslissingen waar de gewone mens telkens het slachtoffer van wordt. Leren ze het dan nooit ?
Brandpunt23© Terug
