De mondige burger en zijn ongenoegen.Hier gaat het om de strijdbaarheid en betrokkenheid, de eisen van het individu. Maar meer en meer gaan 'bewegingen' die taak overnemen: de milieu-, de vredes-, de vrouwen- en de kraakbewegingen. De straat is de tribune van de gewone man, de publieke ruimte. Daar krijgt de ingehouden woede een stem. Hier schreeuwt hij om meer rechtvaardigheid, meer inspraak, meer macht. De burger wordt mondig. Hij wil een actieve rol spelen in de opbouw van de maatschappij. Mensen steken vandaag hun ongenoegen niet meer onder stoelen of banken. Zij komen ermee naar buiten. Zij bezetten bedrijven. Zij ageren tegen alles en nog wat: politieke beslissingen, maatschappelijke veranderingen, overconsumptie en verslaving, uitsluiting, materialisme, discriminatie, leegstand, repressie tegen actievoerders, tegen racisme en fascisme. Zij komen op voor het stakingsrecht, voor solidariteit, voor steun aan de derde wereld, voor dierenrechten. De wereld heeft mensen nodig die zich kwaad maken, die sociaal geëngageerd zijn. Wij laten fotografie en verzet mekaar ontmoeten. De militante fotografie. Hier is het wonder van het 1/500ste van een seconde, of anders gezegd 'het snapshot', op zijn plaats. Wij storten ons in het gewoel, maken sfeerbeelden. Wij helpen politieke en sociale onderwerpen op de agenda plaatsen van de beleidsmakers. Sommige van onze foto's hebben een muur nodig, andere een boek of een krant. Wij kanaliseren de emoties! |
![]() ![]() ![]() |